وِرْدُ الصباح والمساء
٤) بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ١ مَلِكِ ٱلنَّاسِ٢ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ٣ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ٤ ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ٥ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ٦﴾ [الناس: ۱-٦]. (ثلاث مرات)
4- پیل کوم د الله پر نوم چې ډېر مهربان او بښونکی دی. «ووايه (اى محمده!): پناه غواړم د خلكو پر پالونكي، د خلكو پر ټولواك د خلكو پر معبود سره، د وسوسه اچوونكي، پټېدونكي (شيطان) له شره، كوم چې د خلكو په سينو كې وسوسې اچوي، له پېريانو وي او كه له انسانانو څخه».[الناس: 1-5]. (درې ځله)