وِرْدُ الثناء
۱٨) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَبِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَليْكَ؛ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ».
۱۸- اې الله! زه ستا په رضا سره ستا له غضب نه، او ستا په عافیت ستا له عذاب نه، او پر تا له تا څخه پناه غواړم، زه ستا پوره ستاینه نشم کولای، ته همغسي یې لکه څنګه چې تا د ځان ستاینه کړې ده.