وِرْدُ الصباح والمساء

۱٥) «اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ أَمْسَيْنَا، وَبِكَ نَحْيَا، وَبِكَ نَمُوتُ، وَإِلَيْكَ النُّشُورُ» [وَفِي المَسَاءِ: «اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا، وَبِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ نَحْيَا، وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ المَصِیرُ»].

۱۵- الله! (ستا په حكم) مونږ سهار كړو، او (ستا په حكم) مونږ ماښام كړو، او ستا (په حكم ) ژوند كوو، او ستا (په حكم) مرو، او تا لره بيا درټولېدل (ژوندي كېدل) دي.(او په ماښام کې به داسې وايي) اې الله! (ستا په حكم ) مونږ ماښام كړو، او (ستا په حكم) مونږ سهار كړو، او ستا (په حكم) ژوند كوو، او ستا (په حكم) مرو، او تا لره بيا درتګ (ژوندي كېدل) دي)