Эй қалб! Омода бош Барои дурӯд фиристодан ба Ҳабиби Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод).

Бо дурӯд фиристодан ба Расули Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод), шавқи худро ба сӯи Ӯ бароварда бисоз....

Бо дурӯд фиристодан, дурӯди арзишманде аз ҷониби Худованд ба худ ҷалб намо...

Ба василаи он, бархе аз неъматҳои Худованд, ки ба василаи Муҳаммад (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) ба Ту расидааст, шукр намо...

Ва дар ҳар дурӯде, ки бар Ӯ мефиристӣ, фазлу мақоми Ӯро дар қалбат ҷамъ намо...

Ва инро ба ёд ор, ки дурӯду саломи ту дар ин лаҳза ба Паёмбари Аллоҳ (дур...

Вирди дурӯд бар Паёмбар (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

1) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад ва хонадону асҳоби Муҳаммад дурӯд бифирист, ҳамон гуна, ки бар Иброҳим ва хонадону асҳоби Иброҳим дурӯд фиристодаӣ. Бешак ту сазовори ситоиш ва бузургворӣ ҳастӣ. Эй Аллоҳ! Ба Муҳаммад ва хонадону асҳоби Муҳаммад баракат ато фармо, ҳамон тавре, ки ба Иброҳим ва хонадону асҳоби Иброҳим баракат ато намудӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ”.

Вирди дурӯд бар Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

2) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад ва ҳамсарону фарзандонаш дурӯд бифирист, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим дурӯд фиристодӣ. Ва бар Муҳаммад ва ҳамсарону фарзандонаш баракат ато фармо, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим баракат ато намудӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ”

Вирди дурӯд бар Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

3) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад ва аҳли байташ ва ҳамсарону фарзандонаш дурӯд бифирист, ҳамон гуна, ки бар хонадони Иброҳим дурӯд фиристодӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ. Ва бар Муҳаммад ва аҳли байташ ва хамсарону фарзандонаш баракат ато фармо, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим баракат ато намудӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ”.

Вирди дурӯд бар Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

4) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад, ин Паёмбари уммӣ ва бар хонадони Муҳаммад дурӯд фирист, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим дурӯд фиристодӣ, ва баракат ато фармо бар Муҳаммад, ин Паёмбари уммӣ ва бар хонадони Муҳаммад, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим дар байни ҷаҳониён баракат ато намудӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ”.

Вирди дурӯд бар Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

5) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад ва хонадони Муҳаммад дурӯд бифирист, ва баракат ато намо бар Муҳаммад ва хонадони Муҳаммад, ҳамчуноне, бар Иброҳим ва хонадони Иброҳим дурӯд фиристодӣ ва баракат ато намудӣ. Бешак Ту сутуда ва бузургвор ҳастӣ”.

Вирди дурӯд бар Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод)

6) “Эй Аллоҳ! Бар Муҳаммад, банда ва расулат дурӯд бифирист, ҳамчуноне, ки бар хонадони Иброҳим дурӯд фиристодӣ, ва бар Муҳаммад, банда ва расулат ва хонадони Муҳаммад баракат ато намо, ҳамчуноне, ки бар Иброҳим ва хонадони Иброҳим баракат ато намудӣ”.

Ба ёд дошта бош...

Ба ёд дошта бош, ки дурӯд фиристодани ту ба Паёмбар (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) дар чӣ ҷойгоҳе туро қарор додааст...

* Инҳо дурӯдҳое ҳастанд, ки Аллоҳи мутаъол ба сабаби он дарвозаҳои осмонро барои ту боз менамояд, чуноне, ки Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) мефармояд: “Ҳар дуое дар ҳиҷоб аст (яъне ба осмон намерасад) то даме, ки бар Паёмбар (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) дурӯд фиристода нашавад”. (Саҳеҳ 2035).

Эй қалб! Омода бош барои талаби мағфират аз Парвардигори хеш

Яқин дошта бош, ки бузургтарин хатаре, ки дар дунё ва охират туро таҳдид мекунад, гуноҳонат мебошанд...!

Ва бидон, ки ҳамакунун аз калимаҳо ва ибораҳои истиғфор гузар хоҳӣ кард, ки бешак онҳо баҳре аз бахшишҳоро дарбар доранд...

Барҳазар бош аз ин, ки ин дуоҳоро бар забон такрор намоӣ, ва боз ҳам гуноҳе дар номаи аъмолат боқӣ бимонад!

Чӣ калимаҳои бузургу арзишманде ҳастанд, ки агар бо қалбҳои зинда ҳамроҳ шаванд, азамату бузургии касеро хоҳад донист, ки аз Ӯ нофармонӣ наму...

Вирдҳои истиғфор

* “Эй Парвардигори мо! ]мо бо сарпечӣ аз дастӯри Ту[ ба хештан ситам намудаем, ва агар моро набахшӣ ва бар мо раҳм накунӣ, аз ҷумлаи зиёнкорон хоҳем буд”. [Аъроф: 23[.