Вирди истиъозот (паноҳ ҷӯстан ба Аллоҳи мутаъол)

26) “Ба Аллоҳ паноҳ мебарам аз шайтон, ва аз васвасаи ӯ, ва аз шеъри ӯ, ва кибру ғурури ӯ.

Ба ёд дошта бош...

Бешак ту ба Аллоҳи баландмартаба ва бузург паноҳ бурдаӣ:

* Ба истиъозае, ки онро Паёмбари Аллоҳ (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) бар ҳамсараш Ойиша (Аллоҳ аз ӯ розӣ бод) таълим додааст.

* Ба истиъозае, ки Паёмбар (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) доимо бо он паноҳ металабид..

* Ба истиъозае, ки Паёмбар (дурӯди саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) ба ёронаш онро таълим медод, ҳамчуноне, ки Қуръонро ба онҳо таъл...

Эй қалб: барои руқяи шаръӣ омода шав

Бешак инҳо руқяи шаръие ҳастанд, ки аз ту дӯр ва рафъ месозанд..

Зикре пеши руй дорӣ, ки ба он нафс ва хонадону амволатро ҳимоят менамоӣ...

Наздат зикре вуҷуд дорад, ки баъд аз он бар ту на ҳасад ва на чашму беморӣ боқӣ хоҳад монд...

Зикре дар ихтиёр дорӣ, ки агар душманони ҷину инсро бар алайҳи ту якҷо шаванд,, шикаст хоҳӣ дод...

Бидон ин, ки руқя яктост ва роқиён бисёр, аммо чӣ касе мавриди иҷобат қарор мегирад?

Худат пеш гузар ва онро ба забон ор, дар ҳоле, ки...

Вирди руқяи шаръӣ

[ҳар касе, ки дар ҷисмаш дардеро эҳсос кунад, ё аз ҳасад бар нафси хеш тарс дошта бошад, пас бояд ду кафашро ҷамъ намуда дар онҳо вирдҳои, ки ҳоло зикр мешаванд, бихонад ва баъди ҳар дуои руқя бо каме оби даҳон онро пуф кунад, баъд азон бо онҳо дар мавзеъи дард ва ё тамоми бадан масҳ кунад. Ба хости Аллоҳ ба сабаби он шифои комил хоҳад ёфт].

Вирдҳои руқяи шаърӣ

1- Ба номи Худованди бахшояндаи меҳрубон (1) Ситоиш Аллоҳро, ки Парвардигори ҷаҳониён аст. (2) Бахшояндаи меҳрубон, (3) Фармонравои рӯзи ҷазо. (4) Танҳо Туро мепарастем ва танҳо аз Ту ёри меҷӯем. (5) Моро ба роҳи рост ҳидоят кун: (6) роҳи касоне, ки онҳоро неъмат додаӣ, на хашмгирифтагон бар онҳо ва на гумроҳон. (7) [Фотиҳа: 1-7].

Вирдҳои руқяи шаърӣ

2- “Паноҳ мебарам ба Аллоҳ аз шайтони рондашуда”:

“Аллоҳ зотест, ки ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ӯ нест. Зиндаву поянда аст. На хоби сабук Ӯро фаро мегирад ва на хоби сангин. Аз они Ӯст, ҳар чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Чӣ касе ҷуз ба иҷозати Ӯ дар назди Ӯ шафоъат мекунад. Он чиро, ки пеши рӯ ва он чиро, ки пушти сари онҳост, медонад ва ба илми Ӯ ҷуз он чӣ худ хоҳад, иҳота натавонанд ёфт. Курсии Ӯ осмонҳо ва заминро иҳота намудааст. Нигаҳдории онҳо бар Ӯ душвор...

Вирдҳои руқяи шаърӣ

3- Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон

“Бигӯ: «Ӯст Худои якто, (1) Худое, ки дар ҳоҷат ба Ӯ рӯ кунанд, (2) на зоида аст, ва на зоида шуда (3) ва на ҳеҷ кас ҳамтои Ӯст!» (4) [Ихлос: 1-4].

Вирдҳои руқяи шаърӣ

4- Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон

“Бигӯ: Ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам, (1) аз шарри он чӣ офаридааст (2) ва аз шарри шаби торик чун дарояд (3) ва аз шарри ҷодӯгароне, ки дар гиреҳҳо афсун медаманд (4) ва аз шарри ҳасӯд чун ҳасад мекунад!» (5) [Фалақ: 1-5].

Вирдҳои руқяи шаърӣ

5- Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон

“Бигӯ: Ба Парвардигори мардум паноҳ мебарам, (1) Фармонравои мардум, (2) Худои мардум, (3) аз шарру васвасагари пинҳоншаванда, (4) он кӣ дар дилҳои мардум васваса мекунад, (5) хоҳ аз ҷинниён бошад ё аз одамиён!» (6) [Нос: 1-6].

Вирдҳои руқяи шаърӣ

6- “Паноҳ мебарам ба калимаҳои комили Аллоҳ аз шарри он чӣ офаридааст”.