The desires of the Sunnis and the community

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

39) “Эй Аллоҳ! Бар мо дуоҳои қавми накукоронро насиб гардон, касоне, ки шабҳо (барои намоз) мехезанд, ва дар рӯз, рӯза медоранд, ва аз ҷумлаи гунаҳкорон ва фосиқон нестанд”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

40) “Эй Аллоҳ! Манро ёрӣ расон, ва бар муқобили ман ёрӣ марасон, ва Манро кӯмак бикун ва бар муқобили ман нусрат мадеҳ, ва барои ман чораҳо андеш ва бар муқобили ман чора маяндеш, ва Манро ҳидоят кун ва ҳидоятро бар ман осон намо, ва дар муқобили касе, ки бар ман туғён намудааст, кӯмакам намо ва нусратам деҳ. Эй Аллоҳ! Манро бар Худат бисёр шукркунанда ва бисёр зикркунанда ва бисёр тарсону мутеъ ва бисёр дуокунанда, ва ба сӯи худат бозгарданда, қарор бидеҳ. Эй Парва...

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

41) “Эй Аллоҳ! Байни дилҳои мо улфату муҳаббат барқарор намо, ва байни мо сулҳу салоҳ барқарор гардон, ва ба роҳи наҷоту амн моро ҳидоят намо, ва аз торикиҳо моро ба сӯи нур наҷот деҳ, ва моро аз фоҳишагиҳои ошкору пинҳон ҳифз намо, ва дар шунавои ва биноӣ ва дилҳо ва ҳамсарону фарзандони мо баракат ато фармо, ва гуноҳони моро бибахш. Бешак Ту тавбапазири меҳрубонӣ, ва моро дар баробари неъматҳоят шукргузор, ва бо он бар худат санохон ва шоистаи он бигардон, ва онр...

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

42) “Эй Аллоҳ! Парвардигори Ҷибрил ва Микоилу Исрофил, офарандаи осмонҳо ва замин, донандаи пинҳону ошкор! Ту байни бандаҳо дар он чӣ ихтилоф меварзанд, қазоват мекунӣ, дар он чӣ ихтилоф шудааст, ба хости худат Манро ба сӯи ҳақ ҳидоят намо, бешак Ту ҳар киро бихоҳӣ ба роҳи рост ҳидоят менамоӣ”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

43) “Эй Аллоҳ! Мо аз Ту беҳтарин чизеро мехоҳем, ки онро Паёмбарат Муҳаммад (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) аз Ту хоста буд, ва ба Ту паноҳ мебарем аз бадии он чӣ Паёмбарат Муҳаммад (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) аз он бар Ту паноҳ бурда буд. Ва Ту зоте ҳастӣ, ки аз Ту мадад пурсида мешавад ва бар Туст шоистагии таблиғу расондани мақсуд. Ва ҳеҷ боздорандае (аз гуноҳ) ва ҳеҷ нерӯе (барои тоат), ҷуз ба хосту тавфиқи Ту вуҷуд надорад”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

44) “Эй Аллоҳ! Ман аз Ту тавфиқи корҳои хайру шоиста, ва тарки корҳои зишту палид ва дӯстдории масокинро хоҳонам. Ва ҳамчунин аз Ту мехоҳам, ки гуноҳони Манро бибахшӣ, ва Манро шомили раҳмати хеш намоӣ, ва ба сӯи ман бозгардӣ ва тавбаамро бипазирӣ, ва чун хостӣ бандагонатро фитна ва озмоише намоӣ, пас Манро ба сӯи хеш бимирон бидуни ин, ки гирифтори фитнае шуда бошам. Эй Аллоҳ! Ман муҳаббати Ту ва муҳаббати касе, ки Туро дӯст медорад ва муҳаббати амале, ки ба муҳаб...

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

45) “Эй Аллоҳ! Ҷисму биноиямро саломат нигаҳ дор, ва онҳоро то дами марг аз ман магир. Ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Аллоҳи бурдбору бузургвор нест. Покаст Аллоҳе, ки парвардигори Арши бузург аст. Ҳамду сано барои Аллоҳ аст, Парвардигори оламиён”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

46) “Эй Аллоҳ! Ман аз Ту суботу устуворӣ дар кор, ва ҳиммат дар ҳидояту рушд, хоҳонам. Аз Ту он чӣ сабаби раҳматат мешавад, ва асбоби мағфирататро хоҳонам, ва аз Ту шукри неъмат ва ибодати беҳтаратро хоҳонам, ва аз Ту қалби солим ва забони содиқу ростгӯ, хоҳонам, ва аз Ту хубие хоҳонам, ки медонӣ, ва ба Ту паноҳ мебарам аз бадие, ки медонӣ, ва аз Ту талаби мағфират мекунам аз он чӣ медонӣ. Бешак Ту донандаи ғайбҳо ҳастӣ”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

47) “Эй Аллоҳ! Моро дар тоати Худ ба кор бигир”.

Дуо ва авроде, ки пурсишу дархостҳо дарбар дорад

48) “Эй Аллоҳ! Дар он рӯзе, ки бандагонатро бармеангезӣ, аз азобат Манро муҳофизат кун”.