Эй қалб! Худро барои авроди субҳу шом омода намо..

Кадом қалъае мустаҳкамтар аз азкори субҳу шом бошад, ки аз мусибатҳои замон ба он паноҳ мебарӣ?

Имкон надорад, ки Аллоҳи мутаъол бандаеро, ки аз душманаш ба Ӯ паноҳ бурда бошад, ба ҳалокат таслим намояд...

На танҳо ин аст, балки он давоми болорафтан дар зинаҳои дараҷоту ҳасанот ба азкори субҳ ва шом мебошад. [Огоҳӣ: лафзи:) أصبحنا Асбаҳно) ва) أصبح Асбаҳа( дар шаб ба (أمسينا وأمسى ба Амсайно- Амсо) табдил дода мешавад. Ва ҳамчунин лафзи: (هذا اليوم –ҳамин рӯз) ба (هذه الليلة –ҳам...

Азкори субҳу шом

1) “Паноҳ мебарам ба Аллоҳ аз шарри шайтони рондашуда (Аллоҳ Зотест, ки ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ӯ нест. Зиндаву поянда аст, на хоби сабук Ӯро фаро мегирад ва на хоби сангин. Аз они Ӯст, ҳар чӣ дар осмонҳо ва замин аст. Чӣ касе ҷуз ба иҷозати Ӯ дар назди Ӯ шафоъат мекунад? Он чиро, ки пеши рӯ ва он чиро, ки пушти сарашон аст, медонад, ва ба илми Ӯ ҷуз он чӣ Худ хоҳад, иҳота натавонанд ёфт. Курсии Ӯ осмонҳо ва заминро иҳота дорад, нигаҳдории онҳо бар Ӯ душвор нест...

Вирдҳои субҳу шом

2) “Бигӯ: «Ӯ Аллоҳи яктост, (1) Аллоҳе, ки дар ҳоҷат ба Ӯ рӯ кунанд, (2) на зоида аст ва на зоида шуда (3) ва на ҳеҷ кас ҳамтои Ӯст!» (4) [Ихлос: 1-4]. (се Маротиба).

Вирдҳои субҳу шом

3) “Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон. “Бигӯ: ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам (1) аз шарри он чӣ офаридааст, (2) ва аз шарри шаби торик чун дарояд, (3) ва аз шарри ҷодӯгароне, ки дар гиреҳҳо афсун медаманд, (4) ва аз шарри ҳасуд вақте ҳасад мекунад!» (5) [Фалақ: 1-5]. (се Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

4) “Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон”, «Бигӯ: ба Парвардигори мардум паноҳ мебарам, (1) Фармонравои мардум, (2) Худои мардум, (3) аз шарру васвасагари пинҳоншаванда, (4) он кӣ дар дилҳои мардум васваса мекунад, (5) хоҳ аз ҷинниён бошад, ё аз одамиён!» (6)]Нос: 1-6[. (се Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

5) “Ҳеҷ маъбуди (ростине) ҷуз Аллоҳ вуҷуд надорад, яктост ва шарике надорад, подшоҳӣ аз они Ӯст, ва ҳамду ситоиш аз они Ӯст, Зинда мекунад ва мемиронад, ва Ӯ ба анҷоми ҳар коре қодиру тавоност”. (даҳ Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

6) “Аллоҳ барои ман кофист, ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ӯ нест. Бар Ӯ таваккал намудам, ва Ӯ Парвардигори Арши бузург аст”. (ҳафт Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

7) “Ба номи Аллоҳ, ки ҳамроҳ бо номи Ӯ ҳеҷ чиз дар замину осмон зараре намерасонад, ва Ӯ шунавову доност”. (се Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

8) “Паноҳ мебарам ба калимаҳои комили Аллоҳ аз шарри он чӣ офаридааст”. (се Маротиба)

Вирдҳои субҳу шом

9) “Ба Парвардигорам ба унвони Аллоҳ, ва ба Ислом ба унвони дин ва Муҳаммад (дурӯду саломи Аллоҳ бар Ӯ бод) ба унвони паёмбар, розӣ ҳастам”. (се Маротиба)