Вирдҳои руқяи шаърӣ

9- “Паноҳ мебарам ба калимаҳои комили Аллоҳ, ки ҳеҷ некӯкор ва бадкоре тавони гузар аз онро надорад, аз бадии он чӣ халқ намудааст, ва ба вуҷуд овардааст, ва аз шарри он чӣ аз осмон фуруд меояд, ва аз шарри он чӣ ба осмон боло меравад, ва аз шарри он чӣ дар замин шинондааст, ва аз шарри он чӣ аз он мебарояд, ва аз шарри фитнаҳои шабу рӯз, ва аз шарри ҳар иттифоқе, ки падид меояд, магар иттифоқе, ки хайру некӯ бошад. Эй Раҳмон”.

Вирдҳои руқяи шаърӣ

10- Аз хашму ғазаби Аллоҳ ва шарри бандагонаш, ва аз васвасаҳои шайтон ва ин, ки ба суроғи ман биёяанд, ба калимаҳои комили Аллоҳ паноҳ мебарам”.

Вирдҳои руқяи шаърӣ

11- “Ба номи Аллоҳ, ки ҳамроҳ бо номи Ӯ ҳеҷ чиз дар замину осмон зараре намерасонад”.

Вирдҳои руқяи шаърӣ

12- “Эй Аллоҳ, Парвардигори ҳафт осмону Парвардигори Арши бузург, Парвардигори мо ва Парвардигори ҳама чиз, шикофандаи дона ва ҳаста ва нозилкунандаи Тавроту Инҷил ва Фурқон (Қуръон)! Ба Ту паноҳ металабам аз бадии ҳама чиз, ки пешонии ӯ дар дасти Туст. Эй Аллоҳ! Ту аввал ҳастӣ, пеш аз Ту чизе нест ва Ту охир ҳастӣ, баъд аз Ту чизе нест ва зоҳиру ошкор ҳастӣ, ва ҳеҷ чизе ошкортар аз Ту нест, ва Ту пинҳон ҳастӣ, ҳеҷ чизе пинҳонтар аз Ту нест”.

Ба ёд дошта бош...

Бешак ба бузургтарин руқяи шаръӣ гузар намудӣ... аз ҷумла:

* Руқя бо бузургтарин сураи Қуръони Карим, ки бо он заҳр ва девонагӣ ва дигар бемориҳоро, рафъ мекунӣ.

* Руқя бо бузургтарин ояте аз Қуръони Карим, ки бо хондани он, озору азиятҳои ҷинҳоро бо кӯмаки малоикаҳо рафъ мекунӣ.

*Руқя бо бузургтарин истиъоза, ки бузургтарин чизест, ки мардум ба он паноҳ мебаранд.

*