About The Site
Аввалин барномае, ки дуоҳои Паёмбар (с)-ро бар асоси маънояшон дастабандӣ кардааст. Агар шумо хоҳони истиғфор бошед, бахши махсуси он дарёҳои васеи раҳмати Илоҳиро ба рӯятон мекшояд, иншоаллоҳ; агар ғарқи ғам ва андӯҳ бошед, бахши рафъи гирифторӣ ва парешонӣ дар дастрасии шумост — ва ба ҳамин тартиб барои ҳар як ниёз. Ин барнома инчунин бо як хусусияти беназир аз дигар барномаҳои азкор дар мағоза фарқ мекунад: эъробгузории бисёр дақиқ ва возеҳ (Ташкил) барои тамоми калимаҳо.
Илова бар ин، он як хусусияти инқилобиро дар ҷаҳони азкор муаррифӣ мекунад: режими истироҳат (релаксатсия), ки ба шумо имкон медиҳад дуоҳоро бо садоҳои зебои қории барҷаста Шайх Аҳмад Ал-Нафис ва муншиди боистеъдод Мӯсо Ал-Амира (Абӯалӣ) гӯш кунед — ҳамаи ин бо садоҳои оромибахши табиат комилан ҳамоҳанг аст.