وِرْدُ الاستغفار
٢۰) «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحَانَك اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ».
20) “Аллоҳ поку муназзаҳ аст, ва ҳамду ситоиш мар Ӯрост. Эй Аллоҳ! Ту поку муназзаҳ ҳастӣ ва ҳамду ситоиш барои Туст. Гувоҳӣ медиҳам ин, ки ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ту нест. Аз Ту омӯрзиш металабам, ва ба сӯи Ту тавба мекунам”.
