وِرْدُ الاستغفار
۱٤) «اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي، يَا رَبِّ فَاغْفِرْ لِي ذَنْبِي، إِنَّكَ أَنْتَ رَبِّي، إِنَّهُ لَا يَغْفرُ الذَّنْبَ إِلَّا أَنْتَ».
14) “Эй Аллоҳ! Ту Парвардигори ман ҳастӣ, ва ман бандаи Ту, хештанро ситам намудам ва ба гуноҳам эътироф мекунам. Эй Парвардигори ман! Гуноҳамро бибахш, бешак Ту Парвардигори ман ҳастӣ. Бешак гуноҳро ҷуз Ту каси дигаре намебахшад”.
