۳) «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَجَهْلِي، وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي جِدِّي وَهَزْلِي، وَخَطَئِي وَعَمْدِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، أَنْتَ المُقَدِّمُ وَأَنْتَ المُؤَخِّرُ، وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».
3) Эй Аллоҳ! Иштибоҳот ва нодонию зиёдаравӣ дар корамро, ва он чӣ Ту аз ман ба он донотар ҳастӣ, мағфират кун. Эй Аллоҳ! Ҷиддиҳову шӯхиҳо ва гуноҳони саҳвӣ ва амдии Манро бибахш, чаро, ки ман муртакиби ҳамаи онҳо шудаам. Эй Аллоҳ! Гуноҳоне, ки пеш аз марг муртакиб шудам, ва гуноҳоне, ки осораш пас аз марг ҳамчунон боқӣ мемонад, ва гуноҳоне, ки пинҳону ошкор анҷом додаам ва Ту аз ман ба он донотар ҳастӣ, бибахш. Ин Ту ҳастӣ, ки ҳар касеро бихоҳӣ ба сӯи корҳои неку биҳишт- ба пеш мебарӣ- ва ҳар касеро бихоҳӣ аз корҳои неку биҳишт- ба таъхир меандозӣ- ва Ту бар ҳама чиз қодиру тавоно ҳастӣ”.