وِرْدُ الثناء
* ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيّٞ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا١١١﴾ [الإسراء: ۱۱۱].
* “Ва бигӯ (эй Муҳаммад)! Ҳамду ситоиш махсуси Аллоҳест, ки фарзанде (барои хеш) барнагузид, ва дар фармонравоӣ ҳеҷ шарике надорад, ва ҳаргиз хору нотавон намебошад, ки (ниёз ба дӯст ва) корсозе дошта бошад, ва Ӯро бузург бидор, бузургдоштани шоиста”. ]Исро: 111[.
