۱٤) «الحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ مَا خَلَقَ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ مِلْءَ مَا خَلَقَ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ مَا فِي الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ مِلْءَ مَا فِي الأَرْضِ وَالسَّمَاء، وَالحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ مَا أَحْصَى كِتَابُهُ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ مِلْءَ مَا أَحْصَى كِتَابُهُ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ كُلِّ شَيْءٍ، وَالحَمْدُ لِلَّهِ مِلْءَ كُلِّ شَيْءٍ.
سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ مَا خَلَقَ، سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْءَ مَا خَلَقَ، سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ مَا فِي الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْءَ مَا فِي الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ مَا أَحْصَى كِتَابُهُ، سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْءَ مَا أَحْصَى كِتَابُهُ، سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ كُلِّ شَيْءٍ، سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْءَ كُلِّ شَيْءٍ».
14) “Ҳамду сано хоси Аллоҳ аст, ба теъдоди он чӣ Ӯ халқ кардааст, ва ҳамду сано барои Аллоҳ аст ба миқдори ҳаҷми он чӣ Ӯ халқ кардааст, ва ҳамду сано барои Аллоҳ аст ба миқдори он чӣ дар осмону замин офаридааст, ва ҳамду сано барои Аллоҳ аст ба миқдори он чӣ дар осмону замин аст, ва ҳамду ситоиш барои Аллоҳ аст ба теъдоди он чӣ китобаш онро шумурдааст, ва ҳамду ситоиш барои Аллоҳ аст ба ҳаҷми он чӣ китобаш шумурдааст, ва ҳамду сано барои Аллоҳ аст ба миқдори тамоми чиз, ва ҳамду сано барои Аллоҳ аст ба мизони ҳаҷми ҳама чиз.
Поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба миқдори он чӣ офаридааст. Поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба пурагии он чӣ офаридааст. Поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба миқдори он чӣ дар осмону замин аст. Поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба пуррагии он чӣ дар осмону замин аст. Поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба миқдори он чӣ китобаш онро шумурдааст, ва поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба пуррагии он чӣ, ки китобаш шумурдааст, ва поку муназзаҳ аст Аллоҳ ба пуррагии ҳама чиз”.