3) “Ба номи Худованди бахшанда ва меҳрубон. “Бигӯ: ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам (1) аз шарри он чӣ офаридааст, (2) ва аз шарри шаби торик чун дарояд, (3) ва аз шарри ҷодӯгароне, ки дар гиреҳҳо афсун медаманд, (4) ва аз шарри ҳасуд вақте ҳасад мекунад!» (5) [Фалақ: 1-5]. (се Маротиба)