وِرْدُ الصباح والمساء
٢۰) «اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْض، عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهَ،أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي،وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ، وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءاً، أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ».
20) “Эй Аллоҳ, офарандаи осмонҳову замин, донандаи пинҳону ошкор! ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ту нест. Парвардигор ва молики ҳама чиз ҳастӣ, ба Ту паноҳ мебарам аз бадии нафсам ва бадӣ ва ширки шайтон ва аз ин, ки ба худ кори баде кунам, ва ё ба мусалмоне онро раво донам”.
