وِرْدُ الكرب والهمّ

٩) «اللَّهُمَّ مَالِكَ المُلْكِ، تُؤْتِي المُلْكَ مَنْ تَشَاءُ، وَتَنْزِعُ المُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ، بِيَدِكَ الخَيْرُ، إِنَّكَّ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَحْمَانَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ورَحِيمَهُمَا، تُعْطِيهُمَا مَنْ تَشَاءُ، وَتَمْنَعُ مِنْهُمَا مَنْ تَشَاءُ، ارْحَمْنِي رَحْمَةً تُغْنِينِي بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاكَ».

9) “Эй Аллоҳ, эй Подшоҳи ҷаҳон! Ҳар киро бихоҳӣ мулк медиҳӣ, ва аз ҳар кӣ бихоҳӣ онро меситонӣ, ва ҳаркиро бихоҳӣ иззат мебахшӣ, ва ҳаркиро бихоҳӣ залилу хор мегардонӣ. Хайру накӯӣ ба дасти Туст, бешак Ту бар ҳар чиз қодиру тавоно ҳастӣ. Эй раҳмону раҳими дунё ва охират! Ба ҳар кас, ки бихоҳӣ он дуро медиҳӣ, ва аз ҳар касе бихоҳӣ он дуро манъ мекунӣ. Раҳмате бар ман ато намо, ки бо он аз раҳмати ғайри Худат бениёз бигардонад”.