٩) «أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، وَذَرَأَ وَبَرَأَ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ، وَمِنْ شَرِّ مَا يَعْرُجُ فِيهَا، وَمِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الأَرْضِ، وَمِنْ شَرِّمَا يَخْرُجُ مِنْهَا، وَمِنْ شَرِّ فِتَنِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ طَارِقٍ إِلَّا طَارِقاً يَطْرُقُ بِخَيْرٍ، يَا رَحْمَانُ».
9- “Паноҳ мебарам ба калимаҳои комили Аллоҳ, ки ҳеҷ некӯкор ва бадкоре тавони гузар аз онро надорад, аз бадии он чӣ халқ намудааст, ва ба вуҷуд овардааст, ва аз шарри он чӣ аз осмон фуруд меояд, ва аз шарри он чӣ ба осмон боло меравад, ва аз шарри он чӣ дар замин шинондааст, ва аз шарри он чӣ аз он мебарояд, ва аз шарри фитнаҳои шабу рӯз, ва аз шарри ҳар иттифоқе, ки падид меояд, магар иттифоқе, ки хайру некӯ бошад. Эй Раҳмон”.
