وِرْدُ الرقية الشرعية
٨) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الكَرِيمِ، وَكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ، مِنْ شَرِّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ تَكْشِفُ المَغْرَمَ وَالمَأْثَمَ، اللَّهُمَّ لَا يُهْزَمُ جُنْدُكَ، وَلَا يُخْلَفُ وعْدُكَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ، سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ».
8- “Эй Аллоҳ! Паноҳ мебарам ба воситаи рӯи муборакат ва калимаҳои комилат аз шарри он чӣ пешонияш дар дасти Туст. Эй Аллоҳ! Ту қарз ва гуноҳро бартараф мекунӣ. Эй Аллоҳ! Лашкаронат мағлуб намешаванд, ва ваъадаат хилоф намешавад, ва сарвату баҳраи ҳеҷ сарватманду сармоядоре ӯро аз Ту бениёз намегардонад. Ту поку муназзаҳ ҳастӣ, ва ба ҳамду санои Ту мепардозам”.
