وِرْدُ الاستعاذات
۳) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ دُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ، وَنَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ صَلَاةٍ لَا تَنْفَعُ، وَعَمَلٍ لا يُرْفَعُ».
3) “Эй Аллоҳ! Аз илму донише, ки фоида намерасонад, ва қалбе, ки хушуъ ва хузуъ надорад, ва дуое, ки шунида намешавад, ва нафсе, ки сер намешавад, ба Ту паноҳ мебарам. Ва ба Ту паноҳ мебарам аз намозе, ки сӯд надорад, ва амале, ки боло бардошта намешавад (қабул намешавад)”.
