وِرْدُ الاستعاذات
۱) «اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ، وَالجِنُّ وَالإِنْسُ يَمُوتُونَ».
1) “Эй Аллоҳ! Ба Ту таслим шудам, ва бу Ту имон овардам, ва бар Ту таваккал намудам, ва ба сӯи Ту рӯ овардам, ва бо кӯмаки Ту бо душманон муқобила намудам. Эй Аллоҳ! Ба иззату ҷалолат паноҳ мебарам, ҳеҷ маъбуди (барҳаққе) ҷуз Ту нест, ин, ки мабодо Манро гумроҳ намоӣ. Ту зинда ҳастӣ, ҳаргиз намемирӣ, ва ҷину инс ҳама мемиранд”.
