وِرْدُ الاستعاذات
* ﴿رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسَۡٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧﴾ [هود: ٤٧].
* “]Нӯҳ гуфт[: Парвардигоро! Ман ба Ту паноҳ мебарам аз ин, ки аз Ту чизе бипурсам, ки ба он донише надорам, ва агар Манро набахшӣ ва раҳм нанамоӣ, аз ҷумлаи зиёнкорон хоҳам буд” [Ҳӯд: 47].
