وِرْدُ الاستعاذات
۱۳) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ العَجْزِ، وَالكَسَلِ، وَالجُبْنِ، وَالبُخْلِ، وَالهَرَمِ، وَالقَسْوَةِ، وَالغَفْلَةِ، وَالعَيْلَةِ، وَالذِّلَّةِ، وَالمَسْكَنَةِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الفَقْرِ، وَالكُفْرِ، وَالفُسُوقِ، وَالشِّقَاقِ، وَالنِّفَاقِ، وَالسُّمْعَةِ، وَالرِّيَاءِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الصَّمَمِ، وَالبُكْمِ، وَالجُنُونِ، وَالجُذَامِ، وَالبَرَصِ، وَسَيِّءِ الأَسْقَامِ».
13) “Эй Аллоҳ! Аз аҷзу нотавонӣ ва танбалию буздилӣ ва пирию сангдилӣ ва ғафлату нодорӣ ва хорӣ ва куфру фусуқ ва мухолифату нифоқ ва шуҳрату риё, ба Ту паноҳ мебарам. Ва аз карию гунгӣ ва девонагию ҷузом ва песию бимориҳои бад, ба Ту паноҳ мебарам”.
