وِرْدُ الاستعاذات
۱۱) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الهَرَمِ، وَالتَّرَدِّي، وَالهَدْمِ، وَالغَمِّ، وَالحَرِيقِ، وَالغَرَقِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِيَ الشَّيِْطَانُ عِنْدَ المَوْتِ، وَأَنْ أُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِراً، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغاً».
11) “Эй Аллоҳ! Ба Ту паноҳ мебарам аз пирӣ ва афтодан аз баландӣ ва зери девор мондан ва ғаму андӯҳ ва сухтан дар оташ ва ғарқ шудан дар об. Ва ба Ту паноҳ мебарам аз ин, ки шайтон дар вақти ҷон кандан бар ман ғолиб ояд ва (ва монеъи тавба ва сабаби гумроҳии ман шавад). Ва аз ин паноҳ мебарам, ки дар ҳоли фирор аз ҷиҳод дар роҳи Ту кушта шавам, ва ба Ту паноҳ мебарам аз ин, ки бар асари газидан (газидани мору каждум ва ғайра) бимирам”.
