ای قلب! خود را برای اذکار صبح و شام آماده نما.

چه دِژی محکم‌تری از اذکار صبح و شام تو را از مصيبت‌های روزگار محفوظ می‌دارد؟

امکان ندارد بنده‌ای از دشمنان خویش به الله پناه آورد و هلاکت گردد ...

نه ... نه تنها این ... بلکه باید با مداومت بر اذکار صبح [تذکر: لفظ (أصبحنا - أصبح) در هنگام شب به (أمسینا و أمسی) مبدل می‌شود. و نیز لفظ (هذا الیوم) به (هذه اللیلة). هر لفظی که نیاز به تغییر باشد آن را با رنگی دیگر نمایش داده‌ایم.] و شام، پله‌های نیکی و ارتقا را طی کند.

ای ذاکر! قبل از تکرارِ این اذکار به یاد آور که تکرار کنندگان فراوانند؛ اما مهم اين است كه بتوان خود را با آن‌ها محفوظ داشت و ذهن خویش را با آن تغذیه نمود، و در زمان فرا رسیدنِ وقتِ این اذکار، روح خویش را سیراب گرداند.

لذا مواظب باش مبادا که بدون اندیشیدن در اذکار و معانی آن‌ها، فقط صرفاً نگاه خالی به آن‌ها افکنده و زبانت را بچرخانی و لبانت را باز و بسته کنی! ...

بدون تفکر به ناتوانی و نیاز خویش و بدون توجه به قدرت ذاتی که این اذکار را برایش می‌خوانی ...

بدون اندیشیدن به گناهانت و وسعت آمرزش الله متعال ...

با قدرت به آن پایبند باش و الله را بر آن ستایش کن و در زمره‌ی شاکرین باش....