وِرْدُ الصباح والمساء
٢۱) «اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي، فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ».
٢۱) «يا الله! تو پروردگار من هستی؛ هيچ معبود راستينی جز تو وجود ندارد؛ تو، مرا آفريدهای و من، بندهی تو هستم و در حد توانم بر عهد و پيمانی که با تو بستهام، پایبندم و به نويدی که دادهای، يقين دارم. از بدی کارهایی که انجام دادهام، به تو پناه میآورم و به نعمتهايی که به من دادهای، اعتراف میکنم و به گناهان خويش اقرار دارم؛ پس مرا بيامرز که کسی جز تو گناهان را نمیآمرزد».