وِرْدُ الصباح والمساء

۱۳) «أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ المُلْكُ للَّهِ، وَالحَمْدُ للَّهِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ المُلْكُ، وَلَهُ الحَمْدُ، وَهَوُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.

رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذَا اليَوْمِ، وَخَيْرَ مَا بَعْدَهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذَا اليَوْمِ، وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الكَسَلِ، وَسُوءِ الكِبَرِ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ، وَعَذَابٍ فِي القَبْرِ».

۱۳) «به بامداد وارد شدیم و جهانیان به بامداد وارد شدند، و حمد و ستایش برای اوست، هیچ معبود راستینی جز او وجود ندارد. یگانه است و شریکی ندارد؛ پادشاهی و حمد و ستایش از آنِ اوست و بر انجام هر کاری تواناست.

پروردگارا! منفعت این روز و آن-چه بعد از آن است را از تو می‌خواهم و از شر آن‌چه در این روز است و شر آن‌چه بعد از آن است، به تو پناه می‌برم. پروردگارا! از سستی و کسالت و پیریِ بد به تو پناه می‌برم؛ و از عذاب دوزخ و عذابِ قبر به تو پناه می‌برم».