کلمات و عبارت بزرگی در برابرت قرار دارند که الله متعال آنها را برای بهترین خلقش وحی کرده است؛ کلماتی که -روزی- با قلبها و روحها عجین شدند و زبانها به ذکر آن جنبید؛ درهای آسمانها برای آن باز شد و الله متعال آن را بالا برد ...
هر کس که با آن به ستایش الله بپردازد الله آن را از او قبول میکند
و هر کس که با آن بر پیامبرش درود فرستد، الله او را بالا می برَد.
هر کس با توسل به آن درخواستِ آمرزش نماید، الله او را میآمرزد.
هر کس با توسل به آن از الله خواستهاش را بخواهد، الله اجابت میکند.
هر کس با توسل به آن پناه بخواهد، الله پناهش میدهد.
هر کس با آن درخواستِ شفا نماید، الله او را شفا میکند.
هر کس با توسل به آن از الله یاری بخواهد، الله یاریاش میدهد.
هر کس صبح و شام بر آن مواظبت نماید، الله او را کفایت میکند. [دعاهای صبح و شام تنها در همان زمانِ مشخصِ خود گفته میشوند و من آنها را در این اوراد آوردهام؛ زیرا اینها در زمرهی چیزهایی میباشند که صاحبِ این اوراد پس از نماز صبح میگوید. اما اگر خواندن این اوراد به-طور مثال تنها در زمان طواف باشد، خواننده به هفت وردِ اول اکتفا کرده و ورد صبح و شام را نمیخواند، پس متوجه باش!]
و بالاتر از همه اینها رضایت الله متعال است ... .
آنچه را که هماکنون در برابرت قرار گرفته، با روحت عجین کن و زبانت را به ذکر آن بجنبان، این کتاب را در دستانت قرار بده و دو دستت را بهسوی پروردگارت بگشای، آنگونه که معمولا برای دعا و ثنا میگشایی، او را ندا بده، کتاب و نوشتهها را فراموش کن، پیوند قلبت را با کسی كه این کلمات متوجه اوست، محکم کن ... .
این «اوراد اهل سنت و جماعت» است، پیش از بیناییات باید آن را با بصیرت و بینشت بخوانی و پیش از زبانت، باید با قلبت آن را ورد کنی، سپس به وعدهی الله متعال از هر دعایی و به وعدهی او در زمان دیدارش بشارت ده.