ای قلب! برای زدودن غمها به وسیلهی دعا آماده باش.
ای مسلمانان غمزده!
بدان همان ذاتی که مشکلات و بِدهی و اندوهها را در تقدیرت نهاده است، دعای رفعِ این مشکلات را هم به تو تعلیم داده است؛ تا قبل از بروز ناگواریها از آنها پرهیز کنی. و با آن دعا، غمها و بِدهیها را که ریشه کردهاند، بزدایی ...
اکنون زبانت باید آن را زمزمه کند و دلت در عظمت کلمات و کمال آن سرگردان شود ...
باور کند که جز الله متعال کسی دیگر این معضلات را نمیزداید ...
دل و زبانت را برایش آماده کن، بخوان و مشکلاتت را بر پروردگارت بزرگ مدان.
آن را بخوان؛ به زودی به فراموشی سپرده خواهد شد ...
آن را بخوان و بعد از هر مشکل، به اذن الله منتظر جایگزینی خیر و نیکی به جای آن باش.
مشکلات را در یک کفه بگذار و کلمات الهی را در کفهای دیگر ...
بعد ببین آیا چیزی از کلمات الله متعال سنگینتر است؟ یا آیا چیزی بر آن غالب میآید ...؟!!