وِرْدُ الكرب والهمّ

٩) «اللَّهُمَّ مَالِكَ المُلْكِ، تُؤْتِي المُلْكَ مَنْ تَشَاءُ، وَتَنْزِعُ المُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ، بِيَدِكَ الخَيْرُ، إِنَّكَّ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَحْمَانَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ورَحِيمَهُمَا، تُعْطِيهُمَا مَنْ تَشَاءُ، وَتَمْنَعُ مِنْهُمَا مَنْ تَشَاءُ، ارْحَمْنِي رَحْمَةً تُغْنِينِي بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاكَ».

٩) «يا الله! ای پادشاه جهانیان، هر کس را بخواهی پادشاهی می‌بخشی، و از هر کس بخواهی قدرت را می‌ستانی، هر کس را بخواهی عزت داده و هر کس را بخواهی فرودست می‌گردانی، خیر در دست توست. و قطعاً تو بر همه‌چیز توانایی. رحمان دنیا و آخرت و رحیم هر دویی، آن‌دو را به هر کس بخواهی می‌بخشی و هر دو را از هر کس بخواهی می‌گیری، چنان رحمتی بر من عنایت فرما که با آن مرا از غیر خود بی‌نیاز فرمایی».