وِرْدُ الاستعاذات
٢۱) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَارِ السُّوءِ، وَمِنْ زَوْجٍ تُشَيِّبُنِي قَبْلَ المَشِيبِ، وَمِنْ وَلَدٍ يَكُونُ عَلَيَّ رَبَّاً، وَمِنْ مَالٍ يَكُونُ عَلَيَّ عَذَاباً، وَمِنْ خَلِيلٍ مَاكِرٍ عَيْنُهُ تَرَانِي وَقَلْبُهُ يَرْعَانِي، إِنْ رَأَى حَسَنَةً دَفَنَهَا، وَإِنْ رَأَى سَيِّئَةً أَذَاعَهَا».
٢۱) «يا الله! از همسایهی بد، و از همسری که قبل از پیری پیرم کند، و از فرزندی که بر من خدایی کند و از مالی که مایهی عذابم شود، و از دوست صمیمیِ مکّاری که مرا زیر نظر دارد و قلبش مرا میپاید، اگر نیکی دید دفنش میکند و اگر بدی دید پخشش میکند، به تو پناه میبرم».