وِرْدُ الاستعاذات

۱۱) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الهَرَمِ، وَالتَّرَدِّي، وَالهَدْمِ، وَالغَمِّ، وَالحَرِيقِ، وَالغَرَقِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ يَتَخَبَّطَنِيَ الشَّيِْطَانُ عِنْدَ المَوْتِ، وَأَنْ أُقْتَلَ فِي سَبِيلِكَ مُدْبِراً، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَمُوتَ لَدِيغاً».

۱۱) «يا الله! از پیری و خرفتی، پرت شدن از ارتفاع، زیر آوار شدن، و غم و اندوه، سوختن با آتش و غرق شدن به تو پناه می‌برم؛ و از این‌که شیطان در لحظه‌ی مرگ مرا به فساد و تباهی کِشد، و از این‌که در حال فرار از جهادِ در راه تو کشته شوم، به تو پناه می‌آورم؛ و به تو پناه می‌برم از این‌که بر اثر گزیدگی بمیرم».