The desires of the Sunnis and the community

نزای داواکارییه‌کان

٣٩-‌ «په‌روه‌ردگارا دوعاو نزای خێری چاکه‌کاران بکه‌یته نسیب و به‌هره‌مان، ئه‌وانه که به شه‌و نوێژ ده‌که‌ن و به رۆژ رۆژوو ده‌گرن و تاوانبار و خراپه‌کار نین».

نزای داواکارییه‌کان

٤٠- «په‌روه‌ردگارا یارمه‌تیم ده‌و دوژمنانم یارمه‌تی مه‌ده، سه‌رم ‌خه‌و دوژمنانم به سه‌رمدا سه‌ر مه‌خه، تۆڵه‌م بسێنه‌وه له دوژمنان و تۆڵه‌ی ئه‌وان له من مه‌سێنه‌وه، رێنماییم که‌و راستڕه‌ویم بۆ ئاسان که، سه‌رکه‌وتووم که به سه‌ر ئه‌و که‌سه‌دا ده‌ستدرێژی کردۆته سه‌رم، په‌روه‌ردگارا وام لێبکه زۆر سپاسگوزاری تۆ بکه‌م و زۆر یادی تۆ که‌م، بمکه به‌نده‌یێکی زۆر خواپه‌رست و فه‌رمانبه‌رو ملکه‌چی خۆت، وام لێبکه به‌رده‌وام به‌ره‌و خۆت ده‌سته‌ودوعا بم و بگه‌ڕێمه‌وه، په‌روه‌ردگارا...

نزای داواکارییه‌کان

٤١- «خوایه گیان خۆشه‌ویستی و نزیکی بخه‌ره نێوان دڵه‌کانمانه‌وه‌و په‌یوه‌ندی و که‌سایه‌تیمان به چاک بگێڕه‌و به‌ره‌و رێگه پڕ ئه‌من و ئه‌مانه‌کان رێنماییان که‌و له تاریکییه‌کان به‌ره‌و رووناکیه‌کان رزگارمان که‌و له هه‌موو خراپه‌کارییه‌کی دیارو نادیار دوورمان که‌ره‌وه‌و به‌ره‌که‌ت و پیرۆزیمان بۆ بخه ناو گوێچکه‌کان و چاوه‌کان و دڵه‌کان و هاوسه‌ره‌کان و منداڵ و نه‌وه‌کانمان. خوایه گیان تۆبه‌مان لێ وه‌ربگره چونکه تۆ به‌ڕاستی لێبورده‌و میهره‌بانی، وامان لێبکه شوکرانه‌بژێری...

نزای داواکارییه‌کان

٤٢- «خوایه گیان ئه‌ی په‌روه‌ردگاری جوبڕه‌ئیل و میکائیل و ئیسڕافیل، ئه‌ی به‌دیهێنه‌ری ئاسمانه‌کان و زه‌وی، زانای نادیارو دیار، تۆ داوه‌ری ده‌که‌ی له نێوان کێشه و گرفتی به‌نده‌کانت، خوایه رێنماییم که به ویستی خۆت بۆ لای ئه‌و رێگه راسته‌ی که خه‌لکی تووشی کێشه‌و ململانێ بوون له سه‌ری، به‌ڕاستی ته‌نها تۆی ئه‌و که‌سه‌ی هه‌ر که‌ست بوێ رێنمایی ده‌که‌ی بۆ رێگه‌ی راست».

نزای داواکارییه‌کان

٤٣- «خوایه ئێمه له خێرو چاکه‌ی ئه‌و شتانه‌ت داوا لێده‌که‌ین که پێغه‌مبه‌ره‌که‌ت موحه‌ممه‌د داوای له تۆ کردووه، په‌ناش ده‌به‌ین به تۆ له خراپه‌ی هه‌ر شتێک که پێغه‌مبه‌ره‌که‌ت موحه‌ممه‌د په‌نای لێبردوون به تۆ، رێگه‌ی گه‌یشتن به مه‌به‌ست له ده‌ستی تۆدایه‌و هیچ هێزو توانایه‌ک نیه مه‌گه‌ر به ویستی خوا».

نزای داواکارییه‌کان

٤٤-‌ «په‌روه‌ردگارا من ئه‌نجامی چاکه‌کان و وازلێهێنانی خراپه‌کان و خۆشه‌ویستی هه‌ژاران له تۆ داوا ده‌که‌م، لێت ده‌پاڕێمه‌وه لێم خۆش بیت و به‌زه‌ییت پێمدا بێته‌وه‌و تۆبه‌و گه‌ڕانه‌وه‌م وه‌ربگری، خوایه هه‌ر کاتێک ویستت به‌نده‌کانت تووشی گومڕایی و گیرۆده‌یی که‌ی من به سه‌لامه‌ت گه‌ڕێنه‌وه لای خۆت، خوایه من خۆش ویستنی خۆت و خۆش ویستنی هه‌ر که‌س که تۆی خۆش ده‌وێ و خۆش ویستنی هه‌ر کارێک که له خۆش ویستنی تۆ نزیکم کاته‌وه داوا ده‌که‌م».

نزای داواکارییه‌کان

٤٥- «خوایه گیان جه‌سته‌و چاوم سه‌لامه‌ت که‌و تا کاتی مردن بیانپارێزه، هیچ په‌رستراوێک غه‌یری زاتی تۆ حه‌ق نیه، تۆ له‌سه‌رخۆ‌و جێگیرو به‌خشنده‌ی، پاکی و بێگه‌ردی بۆ خوای په‌روه‌ردگاری عه‌رشی گه‌وره، سپاس و ستایشیش بۆ خوای په‌روه‌ردگاری جیهانیان».

نزای داواکارییه‌کان

٤٦- «‌په‌روه‌ردگارا لێت ده‌پاڕێمه‌وه که له کارو باری دیندا جێگیرم که‌ی و دڵنیایی له سه‌ر راستڕه‌ویم پێببه‌خشی، خوایه هه‌موو هۆکانی ره‌حمه‌ت و به‌زه‌یی و لێخۆشبوونی خۆتم بکه به‌هره، داوات لێده‌که‌م سپاسگوزاری ناز و نیعمه‌ته‌کانت و به چاکه‌کردنی عیباده‌ته‌کانتم پێببه‌خشی، داوای دڵێكی پاک و ساخ و زمانێکی راستگۆت لێده‌که‌م، خوایه چاکترینی ئه‌وه‌ی ده‌یزانی بکه نسیبم و په‌نات پێده‌گرم له خراپترینی ئه‌وه‌ی ده‌یزانی، داوای لێخۆشبوونیشت لێده‌که‌م له هه‌رچی ده‌یزانی، چونکه به...

نزای داواکارییه‌کان

٤٧- «په‌روه‌ردگارا له ئه‌نجامی فه‌رمانه‌کانی خۆتدا به کارمان بهێنه».

نزای داواکارییه‌کان

٤٨-‌ «خوایه گیان په‌نام ده له سزای خۆت له‌و رۆژه‌دا که به‌نده‌کانت زیندوو ده‌که‌یته‌وه».