نزای داواکارییهکان
٢٤- «پهروهردگارا له ترس و خهوفی خۆت ئهوهنده بکهیته بههرهمان که ببێته بهربهستی نێوان ئێمه و نافهرمانی تۆ، ئهوهندهش ملکهچی و فهرمانبهری خۆتمان پێ ببهخشه که بمانگهیێنێته بهههشتهکهت، ئهوهندهش دڵنیایی و بڕوای جێگیر که کارهساتهکانی دنیامان له لا ئاسان بکات، تا ئهو کاتهی دهژین له رێگهی گوێچکهکان و چاوهکان و هێزمانهوه کهڵک و سوودمان پێبگهیێنه و ههموویمان تا کاتی مردن بۆ بپارێزه، پهروهردگارا تهنها ئهو کهسه گیرۆدهی تۆڵه سهندنهوه...
