وِرْدُ الاستغفار
۱٤) «اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي، يَا رَبِّ فَاغْفِرْ لِي ذَنْبِي، إِنَّكَ أَنْتَ رَبِّي، إِنَّهُ لَا يَغْفرُ الذَّنْبَ إِلَّا أَنْتَ».
١٤- «خوایه گیان! تۆ پهروهردگاری منی و من بهندهی تۆم، من ستهمم له نهفسی خۆم کرد و وا دان به تاوانباریمدا دهنێم، پهروهردگارا دهی سا له گوناههکانم خۆش به، بهڕاستی تهنها تۆ پهروهردگاری منی و جگه له تۆ کهس له تاوان خۆش نابێت».