وِرْدُ الثناء

* ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ جَاعِلِ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلًا أُوْلِيٓ أَجۡنِحَةٖ مَّثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۚ يَزِيدُ فِي ٱلۡخَلۡقِ مَا يَشَآءُۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ١﴾ [فاطر: ۱].

*« سپاس و ستایش هه‌ر شیاوی ئه‌و خوایه که داهێنه‌ر و بنیاتنه‌ری ئاسمانه‌کان و زه‌وییه و فریشته‌کانیشی کردۆته کۆمه‌ڵه نێردراوێک که خاوه‌نی دوو باڵ و سێ باڵ و چوار باڵن. هه‌ر چی بیه‌وێت له به‌دیهێنان و دروستکردندا زیادی ده‌کات ( جا باڵی فریشته‌کان بێت یا هه‌ر بوونه‌وه‌رێکی تر). به‌ڕاستی خوای گه‌وره به سه‌ر هه‌موو شتێکدا به‌ده‌سه‌ڵات و توانایه».