وِرْدُ الصباح والمساء

٤) بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ١ مَلِكِ ٱلنَّاسِ٢ إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ٣ مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ٤ ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ٥ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ٦﴾ [الناس: ۱-٦]. (ثلاث مرات)

٤-‌ « به ناوی خوای زۆر به‌خشنده‌و میهره‌بان. بڵێ په‌نا ده‌به‌م به په‌روه‌ردگاری خه‌ڵکی. پادشاو گه‌وره‌ی خه‌ڵکی. په‌رستراوی راسته‌قینه‌و به‌حه‌قی خه‌ڵکی. له خراپه‌ی ئه‌وه‌ی که خه‌یاڵ و وه‌سوه‌سه ده‌خاته دڵه‌کانه‌وه‌و فرێده‌ری خه‌ته‌ره‌و وه‌سوه‌سه‌یه بۆ ناو دڵه‌کان. ئه‌و که‌سه‌ی خه‌یاڵ و وه‌سوه‌سه ده‌خاته سنگی خه‌ڵکیه‌وه. جا خه‌ڵکه‌که جنۆکه بن یان مرۆڤ ( یان ئه‌وه‌ی وه‌سوه‌سه فڕێ ده‌دات جنۆکه‌ بێت یان مرۆڤ)» ( سێ جار).