٣-‌ « به ناوی خوای زۆر به‌خشنده‌و میهره‌بان. بڵێ په‌نا ده‌گرم به په‌روه‌ردگاری سپێده (و هه‌موو کاتێکی تر). له خراپه‌ی هه‌رچی به‌دیهێناوه. له خراپه‌ی شه‌و له‌و کاته‌دا که دێت و رووناکی له دنیادا نامێنێت. له خراپه‌ی جادووگه‌ران و سیحربازان که فوو ده‌که‌ن به گرێداو جادوو ده‌که‌ن. له خراپه‌ی به‌غێڵانیش له‌و کاته‌دا که به‌غێڵی ده‌به‌ن» ( سێ جار).