وِرْدُ الثناء
۱٨) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَبِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَليْكَ؛ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ».
١٨- «پهروهردگارا پهنا دهبهم به رازی بوونت له خهشم و قینت، به لێخۆشبوون و لێبوردهییت له تۆڵه و سزات، پهنا دهبهم به خۆت له خۆت، من ناتوانم ئهو جۆرهی که شیاوی تۆیه ستایشت بکهم، سپاس و ستایشی شیاوی تۆ ئهوهیه که خۆت فهرمووته».