۱) «اللَّهُمَّ لَكَ الحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الحَمْدُ أَنْتَ الحَقُّ، وَوَعْدُكَ الحَقُّ، وَقَوْلُكَ حَقٌّ، وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ، وَالجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالسَّاعَةُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمُحَمَّدٌ حَقٌّ، اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ، وَعَليْكَ تَوَكَّلْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ، أَنْتَ رَبُّنَا وَإِليْكَ المَصِيرُ، فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، أَنْتَ المُقَدِّمُ وَأَنْتَ المُؤَخِّرُ، أَنْتَ إِلَهِي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِكَ».
١- «پهروهردگارا سپاس و ستایش ههر بۆ تۆیه چونکه تۆ رووناکی ئاسمانهکان و زهوی و دانیشتووانیانی، تۆ سهرپهرشتیار و چاودێری ئاسمانهکان و زهوی و دانیشتووانیانی، سپاس و ستایش بۆ تۆیه چونکه تۆ پادشای ئاسمانهکان و زهوی و دانیشتووانیانی، سپاس و ستایش بۆ تۆیه چونکه تۆ راستی و بهڵێنی تۆ راسته و فهرموودهی تۆ راسته و دیداری تۆ راسته. بهههشت راسته و ئاگری دۆزهخ راسته و رۆژی دوایی راسته و پێغهمبهران راستن و موحهممهد - دروودی خوای له سهر بێت - راسته. پهروهردگارا وا خۆم رادهستی تۆ کرد و پشتم به تۆ بهست و بڕوام به تۆ هێنا و بۆ لای تۆ گهڕامهوه، بهو بهڵگانهی که تۆ پێت بهخشیوم رووهوڕووی دوژمنانت دهبمهوه و داوهری دههێنمه لای تۆ. تۆ پهروهردگاری ئێمهی و گهڕانهوه بۆ لای تۆیه. خوایه گیان له گوناه و ههڵهکانی رابردوو و داهاتوو و نادیار و دیار و ئهوانهی که تۆ له من ئاگادارتری پێیان خۆش ببه. خوایه تۆ پێشخهر و دواخهری، تۆ پهرستراوی منی و غهیری تۆ کهس شیاوی پهرستن نیه. ههموو هێز و دهسهڵاتێک تهنها به ویست و خواستی تۆیه».