وِرْدُ الثناء
* ﴿ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيّٞ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا١١١﴾ [الإسراء: ۱۱۱].
*« ههموو سپاس و ستایشێک بۆ ئهو خوایه که کهسی نهکردووهته منداڵی خۆی و له موڵک و دهسهڵاتیشیدا شهریک و هاوهڵی نیه و بههۆی نهتوانینیشیهوه کهس نهبووهته یاریدهری. بۆیه به زۆری و بهو شێوازهی که شیاوه به گهورهی بزانه».