وِرْدُ السؤالات

٤٤) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الخَيْرَاتِ، وَتَرْكَ المُنْكَرَاتِ، وَحُبَّ المَسَاكِينِ، وَأَنْ تَغْفِرَ لِي، وَترْحَمَنِي، وَتَتُوبَ عَلَيَّ، وَإِذَا أَرَدْتَ بِعِبَادِكَ فِتْنَةً فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مَفْتُونٍ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ حُبَّكَ، وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ، وَحُبَّ عَمِلٍ يُقَرِّبُ إِلَى حُبِّكِ».

٤٤-‌ «په‌روه‌ردگارا من ئه‌نجامی چاکه‌کان و وازلێهێنانی خراپه‌کان و خۆشه‌ویستی هه‌ژاران له تۆ داوا ده‌که‌م، لێت ده‌پاڕێمه‌وه لێم خۆش بیت و به‌زه‌ییت پێمدا بێته‌وه‌و تۆبه‌و گه‌ڕانه‌وه‌م وه‌ربگری، خوایه هه‌ر کاتێک ویستت به‌نده‌کانت تووشی گومڕایی و گیرۆده‌یی که‌ی من به سه‌لامه‌ت گه‌ڕێنه‌وه لای خۆت، خوایه من خۆش ویستنی خۆت و خۆش ویستنی هه‌ر که‌س که تۆی خۆش ده‌وێ و خۆش ویستنی هه‌ر کارێک که له خۆش ویستنی تۆ نزیکم کاته‌وه داوا ده‌که‌م».