وِرْدُ السؤالات
٤٢) «اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادةِ، أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ أَنْتَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ».
٤٢- «خوایه گیان ئهی پهروهردگاری جوبڕهئیل و میکائیل و ئیسڕافیل، ئهی بهدیهێنهری ئاسمانهکان و زهوی، زانای نادیارو دیار، تۆ داوهری دهکهی له نێوان کێشه و گرفتی بهندهکانت، خوایه رێنماییم که به ویستی خۆت بۆ لای ئهو رێگه راستهی که خهلکی تووشی کێشهو ململانێ بوون له سهری، بهڕاستی تهنها تۆی ئهو کهسهی ههر کهست بوێ رێنمایی دهکهی بۆ رێگهی راست».