٤۱) «اللَّهُمَّ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِنَا، وَأَصِلحْ ذَاتَ بيْنِنَا، وَاهْدِنَا سُبُلَ السَّلَامِ، وَنَجِّنَا مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ، وَجَنِّبْنَا الفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، وَبَارِكْ لَنَا فِي أَسْمَاعِنَا، وَأَبْصَارِنَا، وَقُلُوبِنَا، وَأَزْوَاجِنَا، وَذُرِّيَّاتِنَا، وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّاب الرَّحِيمُ، وَاجْعَلْنَا شَاكِرِينَ لِنِعَمِكَ، مُثْنِينَ بِهَا عَلَيْكَ، قَابِلِينَ لَهَا، وَأَتِمَّهَا عَلَيْنَا».
٤١- «خوایه گیان خۆشهویستی و نزیکی بخهره نێوان دڵهکانمانهوهو پهیوهندی و کهسایهتیمان به چاک بگێڕهو بهرهو رێگه پڕ ئهمن و ئهمانهکان رێنماییان کهو له تاریکییهکان بهرهو رووناکیهکان رزگارمان کهو له ههموو خراپهکارییهکی دیارو نادیار دوورمان کهرهوهو بهرهکهت و پیرۆزیمان بۆ بخه ناو گوێچکهکان و چاوهکان و دڵهکان و هاوسهرهکان و منداڵ و نهوهکانمان. خوایه گیان تۆبهمان لێ وهربگره چونکه تۆ بهڕاستی لێبوردهو میهرهبانی، وامان لێبکه شوکرانهبژێری ناز و نیعمهتهکانت بین و سپاس و ستایشت بکهین له سهر نیعمهتهکان و شیاوی ئهو نیعمهتانه بین، خوایه ناز و نیعمهتهکان به تهواوی بڕژێنه به سهرماندا».