٣٨-‌ «په‌روه‌ردگارا لێت ده‌پاڕێمه‌وه چاکترین داواکاری و چاکترین دوعاو چاکترین سه‌رکه‌وتن و چاکترین کرده‌وه‌و چاکترین پاداشت و چاکترین ژیان و چاکترین مردن بکه‌یته به‌هره‌م. خوایه گیان جێگیرم که‌و کێشانه‌ی کرده‌وه‌ی چاکم سه‌نگین که‌و بڕوام پایه‌دار که‌و پله‌‌و پایه‌م به‌رز که‌ره‌وه‌و نوێژه‌کانم وه‌ربگره‌و له هه‌ڵه‌کانم خۆش به، په‌روه‌ردگارا داوای باڵاترین و مه‌زنترین پله‌کانی به‌هه‌شتت لێده‌که‌م؛ ئامین».

«په‌روه‌ردگارا داوات لێده‌که‌م ده‌سپێکه‌کانی چاکه‌و کۆتاییه‌کانی و ئه‌وانه که هه‌موو چاکه‌یه‌کیان له خۆدا هه‌ڵگرتووه‌و سه‌ره‌تای چاکه‌و دیارو نادیاری و به‌رزترین پله‌کانی به‌هه‌شت بکه‌یته به‌هره‌م؛ ئامین. په‌روه‌ردگارا داوات لێده‌که‌م خێرو چاکه‌ی هه‌موو کردارو کرده‌وه‌و ره‌فتارم و خێرو چاکه‌ی هه‌موو نادیارو دیارێک و به‌رزترین پله‌کانی به‌هه‌شت بکه‌یته به‌هره‌م؛ ئامین».

«په‌روه‌ردگارا لێت ده‌پاڕێمه‌وه ناو و یادم به به‌رزی را بگره، ئه‌رکی قورس و باری سه‌نگینم له کۆڵ لابه‌ره، کاروبارم چاک و سوڵحاو که، دڵم خاوێن که‌وه، پاکدامێنم که، دڵم پڕ که له رووناکی و له گوناهه‌کانم خۆش به. لێت ده‌پاڕێمه‌وه بڵندترین پله‌کانی به‌هه‌شت بکه‌یته به‌هره‌م، ئامین».

«خوایه گیان داوات لێده‌که‌م به‌ره‌که‌ت و پیرۆزیم بۆ بخه‌یه گیان و گوێچکه‌و چاو و روح و جه‌سته‌و ره‌وشت و ماڵ و منداڵ و ژیان و مردن و کارو کرده‌وه‌م، خوایه چاکه‌کانم لێ وه‌ربگره‌و په‌روه‌ردگارا لێت ده‌پاڕێمه‌وه به‌رزو مه‌زنترین پله‌کانی به‌هه‌شتم پێ ببه‌خشی، ئامین».