٢٦-‌ «خوایه گیان تا کۆتا ساتی ژیان گوێچکه‌و چاوم بپارێزه و له دین و جه‌سته‌مدا سه‌لامه‌تم که‌و سه‌رمخه به سه‌ر ئه‌و که‌سه‌دا سته‌می لێکردووم تا ئه‌و کاته‌ی تۆڵه سه‌ندنه‌وه‌م لێی ده‌بینم، په‌روه‌ردگارا وا من گیانی خۆم راده‌ستی تۆ کرد و هه‌موو کار و بارم به تۆ سپارد و پشتم به تۆ به‌ست و رووی مه‌به‌ستم به‌ته‌نها کرده تۆ، هیچ په‌ناگه‌و رێگه هه‌ڵاتنێک له تۆ نیه مه‌گه‌ر به‌ره‌و لای خۆت. وا بڕوام به‌و پێغه‌مبه‌ره هێنا که ره‌وانه‌ت کردووه‌و به‌و کتێبه که داتبه‌زاندووه».