٤) «اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الغَيْبَ، وَقُدْرَتِكَ عَلَى الخَلْقِ، أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الحَيَاةَ خَيْراً لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الوَفَاةُ خَيْراً لِي، اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الحَقِّ وَالعَدْلِ فِي الغَضَبِ وَالرِّضَى، وَأَسْأَلُكَ القَصْدَ فِي الفَقْرِ وَالغِنَى، وَأَسْأَلُكَ نَعِيماً لَا يَبِيدُ، وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لَا تَنْفَدُ وَلَا تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَى بَعْدَ القَضَاءِ، وَأَسْأَلُكَ بَرْدَ العَيْشِ بَعْدَ المَوْتِ، وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلى وَجْهِكَ، وَأَسْأَلُكَ الشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ، فِي غَيْرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ وَلَا فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ، اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الإِيمَانِ، وَاجْعَلنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ».
٤- «پهروهردگارا به زانیاری و ئاگاداریت به نهێنیهکان و هێز و دهسهڵاتت له سهر بوونهوهرهکان بمژییێنه تا ئهو کاتهی که دهزانی ژیان بۆ من چاکه و بممرێنه لهو کاتهدا که دهزانی مردن بۆم چاکتره، پهروهردگارا داوای ترس و خهوفی خۆتت لێدهکهم له نادیار و دیاردا، داوای حهقبێژی و دادپهروهریت لێدهکهم له کاتی تووڕهیی و هێدی بووندا، داوای میانهڕهویت لێدهکهم له ههژاری و دهوڵهمهندیدا، داوای ناز و نیعمهتێکت لێدهکهم ههرگیز له ناو ناچێت، داوای ئهو شتانهت لێدهکهم که دهبنه مایهی رووناکی و رۆشنی چاوم و ههرگیز کۆتاییان پێنایهت و نابڕێن، داوای رازیبوونت لێدهکهم له دوای قهزا و قهدهری خۆت، داوای ژیانێکی پڕ خێر و نیعمهتت لێدهکهم له پاش مردن. لێت دهپاڕێمهوه چێژی روانین بۆ رووی پیرۆزت و تامهزرۆیی دیدارت بکهیته نسیبم، بێ زیان گهیاندنی هیچ زیانمهندێک و فیتنهیهکی گومڕاکهر. پهروهردگارا به رازاوهیی بڕوا بمانڕازێنهوهو بمانکه راستڕهوانی رێپیشاندهر»