وِرْدُ الكرب والهمّ

٩) «اللَّهُمَّ مَالِكَ المُلْكِ، تُؤْتِي المُلْكَ مَنْ تَشَاءُ، وَتَنْزِعُ المُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ، بِيَدِكَ الخَيْرُ، إِنَّكَّ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَحْمَانَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ ورَحِيمَهُمَا، تُعْطِيهُمَا مَنْ تَشَاءُ، وَتَمْنَعُ مِنْهُمَا مَنْ تَشَاءُ، ارْحَمْنِي رَحْمَةً تُغْنِينِي بِها عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاكَ».

٩-‌ «په‌روه‌ردگارا ئه‌ی خاوه‌نی ده‌سه‌ڵات، ده‌سه‌ڵات ده‌به‌خشی به هه‌رکه‌س که بته‌وێ و ده‌سه‌ڵات ده‌سێنیته‌وه له هه‌رکه‌س که پێت خۆش بێت، مه‌زنی و گه‌وره‌یی ده‌به‌خشیته هه‌ر که‌س که بته‌وێ و هه‌ر که‌سیش که بته‌وێ زه‌لیل ده‌که‌ی، خێرو چاکه‌ هه‌موو له ده‌ستی تۆدایه‌و به‌ڕاستی تۆ به سه‌ر هه‌موو شتێکدا توانا و ده‌سه‌ڵاتت هه‌یه، ئه‌ی به‌خشنده‌و میهر‌ه‌بانی هه‌موو دنیا، له خێر و بێری هه‌ردوو دنیا ده‌که‌یته به‌هره‌ی هه‌ر که‌س بته‌وێ و به ویستی خۆیشت کۆمه‌ڵێک له‌م خێر و بێره بێبه‌ش ده‌که‌ی. خوایه گیان ره‌حمه‌ت و به‌زه‌ییێکی خۆت به سه‌رمدا بڕژێنه که ده‌وڵه‌مه‌ندم کات له ره‌حمه‌ت و به‌زه‌یی غه‌یری خۆت».