٤- «به ناوی خوای زۆر به‌خشنده و میهره‌بان»

«بڵێ په‌نا ده‌گرم به په‌روه‌ردگاری سپێده ( و هه‌موو کاتێکی تر). له خراپه‌ی هه‌رچی به‌دیهێناوه. له خراپه‌ی شه‌و له‌و کاته‌دا که دێت و رووناکی له دنیادا نامێنێت. له خراپه‌ی جادووگه‌ران و سیحربازان که فوو ده‌که‌ن به گرێداو جادوو ده‌که‌ن. له خراپه‌ی به‌غێڵانیش له‌و کاته‌دا که به‌غێڵی ده‌به‌ن».