وِرْدُ الرقية الشرعية

٨) «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الكَرِيمِ، وَكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ، مِنْ شَرِّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ تَكْشِفُ المَغْرَمَ وَالمَأْثَمَ، اللَّهُمَّ لَا يُهْزَمُ جُنْدُكَ، وَلَا يُخْلَفُ وعْدُكَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ، سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ».

٨- «په‌روه‌ردگارا په‌نا ده‌گرم به رووی جوان و بێگه‌ردت و به ناو و سیفه‌‌ت و ئایه‌ته به‌رزه ته‌واوه‌کانت له خراپه‌ی هه‌موو شتێک که تۆ ده‌سه‌ڵاتت به سه‌ریدا هه‌یه‌و فه‌رمانبه‌ری تۆن، په‌روه‌ردگارا ته‌نها تۆ قه‌رزاری و تاوانباری لا ده‌به‌ی، خوایه گیان سوپاو هێزی تۆ هه‌رگیز شکست ناهێنێت و وه‌عدو بڵێنی تۆ قه‌د به پێچه‌وانه‌وه روو نادات و ده‌سه‌ڵات و ده‌وڵه‌مه‌ندی له به‌رانبه‌ر تۆدا هیچ سوودێک ناگه‌یێننه خاوه‌نه‌که‌یان، پاکی و بێگه‌ردی ته‌نها بۆ تۆیه‌و سپاس و ستایش شیاوی تۆیه».